God’s Meesterstuk

My ma het toe sy jonger was oulike sê-goed, stories en gedigte wat sy raakgelees het, bymekaar gemaak, en dit in ‘n boek geplak.  Daardie jare,die sestigs, so is die gevoel wat ek maar het, was ‘n  romantiese en intieme tydperk. Meisies het soos meisies aangetrek en hulself mooigemaak, gediggies geskryf en baie liefdes liedjies gesing.  Mans het soos mans aangetrek en alhoewel die hippies lang hare gedra het, het hulle broeke ten minste nie soos rokke onder hulle boude gehang nie.  

Maar terug na die boek. Vandat ek kan onthou, en kon lees, was dit seker my heel gunsteling boek. Ek kon weer en weer en weer deur die boek lees, en elke keer was dit so lekker. En daar is van die gedigte wat nog altyd vlak in my geheue lê.  Soos die een wat ek vir julle pos. Elke keer as ek n babatjie sien dra my gedagtes die gediggie voor.

Ongelukkig weet ons nie wie die digter is of was nie, so as dit dalk jou oom of tannie of ‘n kennis is, wat die gedig geskryf het, se asseblief dankie namens my, dit is pragtig.

God’s Meesterstuk

 

Van slanke spierwit Lelies

Weef God ‘n vel so rein

Gee ogies van Vergeet-my-nietjies

En vorm ‘n baba klein.

 

Hy neem ‘n Tulp wat nooit verwelk nie

‘n Tulpie rooi en rond

Nooit was voorheen deur al die eeue

‘n Mooier sagter mond.

 

Hy gebruik ‘n ligrooi roosknop

Van die mooistes wat daar groei

Plant dit in die wange kuiltjie

En beveel dit daar te bloei.

 

Met Sy heilige hande pluk Hy

Toe twee Purperwindjies wit

Krul en vorm hul vir twee oortjies

Styf aan die hofie vasgesit.

 

Stuifmeel strooi Hy op die hofie

Die goudmeel uit die blommeryk

Daar sal weldrae deur Sy seën

Harelokkies weelderig pryk.

 

Uit blaartjies van die Madeliefies

Maak Hy vingertjies so rein

En tien troetelbare toontjies

‘n Sneeulokkie vorm die neusie so klein.

 

Hierdie aard met al sy rykdom

Was deel van God’s skepping sin

Maar n baba bly Sy meesterstuk

Vandat die lewe het begin.

Digter onbekend.

 

Marlie Viljoen